توی کل این مدت وبلاگ نویسی هیچ وقت خوندن کامنت های هیچ پستی مثل پست 256 بهم نچسبیده بود

واقعا می گم دوستون دارم....

سپاس بابت همه ی مهربانی ها و تبریک ها

همه ی اونایی که خودند سپاس

کلا همه ی اونایی که اینجارا می خونند باید وقتی رو که اختصاص می دند یا بنده ازشون غصب (درست نوشتم؟)می کنم حلال کنند.....

یک زن و هومن  سپاس که از خیلی وقت پیش ها تولدم را به خاطر داشتید....

روز تولد امسال که با همیشه فرق داشت خیلی ها که 17 هم تبریک گفته بودند مشخص بود می خواستند تا یادشون هست و فراموش نکردند بگن و به قولی سروته اش رو هم بیارن یکی دو نفر هم که از میان پیام های تبریک متوجه شدند ویکی دونفری هم که اصلا یادشان نیامد جالبه من هیچ وقت واسم مهم نبوده اما امسال واسم مهم شد شاید چون به خاطر اون یه عده ی فراموش کار قدر اونایی رو که گفتن بیشتر می دونم ...

بگذریم که در روز تولدمان گوشی عزیز مان c903به علت بی دقتی بنده و افتادند در آب های تجمع یافته در پائین روشور خوابگاه از کار افتادند و پدرمان نیز سریعا اعلام کردند که اگر درست نشد یک 20 تومنی واسمون می خرند!!!

هنوز نبردم تعمیر ببینم درست بشو هست یانه....

بگذریم که بابت 3امتحان مسخره امان جد محترم جلوی چشممان رژه رفت و این استاد اندیشه 1 نمی دونم پیش خودش چی فکر کرده بود که اینجوری امتحان گرفته بود...........

هرچند که امسال مریم دمش گرم کلی با اس ام اس های هر چند دیقه یکبارش بابت ولادتمان ذوق مرگمان می کرد...